Η ενέσιμη θεραπεία κατά της παχυσαρκίας είναι μια ενέσιμη φαρμακευτική αγωγή που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση του σωματικού βάρους σε άτομα με παχυσαρκία ή υπέρβαρο με συνοδά νοσήματα.

Τα φάρμακα αυτά μιμούνται φυσικές ορμόνες του εντέρου (όπως GLP‑1 ή GIP/GLP‑1 αγωνιστές), ρυθμίζοντας την όρεξη, επιβραδύνοντας την κένωση του στομάχου και βελτιώνοντας τον γλυκαιμικό έλεγχο, με αποτέλεσμα μειωμένη πρόσληψη τροφής και σταδιακή απώλεια βάρους.

Η θεραπεία εφαρμόζεται μόνο υπό ιατρική παρακολούθηση, με αξιολόγηση ενδείξεων, αντενδείξεων και πιθανών παρενεργειών.

Οι ενέσιμες θεραπείες για την παχυσαρκία ανήκουν κυρίως στην κατηγορία των αγωνιστών GLP‑1 ή GIP/GLP‑1. Πρόκειται για φαρμακευτικούς παράγοντες που μιμούνται φυσικές ορμόνες του εντέρου και επηρεάζουν πολλαπλούς μηχανισμούς που σχετίζονται με την όρεξη, τον μεταβολισμό και τη ρύθμιση της γλυκόζης.

Η GLP‑1 (Glucagon‑Like Peptide‑1) είναι μια εντεροορμόνη που παράγεται φυσιολογικά στο λεπτό έντερο μετά το γεύμα.
Ανήκει στις ινκρετίνες, ορμόνες που «ενημερώνουν» τον εγκέφαλο και το πάγκρεας ότι φάγαμε.

Οι ορμόνες αυτές δρουν σε συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου (υποθάλαμος), μειώνοντας:

• το αίσθημα πείνας
• την επιθυμία για υπερφαγία
• την ανταπόκριση σε ερεθίσματα τροφής

Αυτό οδηγεί σε μειωμένη πρόσληψη θερμίδων.

Η θεραπεία καθυστερεί τη μετακίνηση της τροφής από το στομάχι στο έντερο, με αποτέλεσμα:

• παρατεταμένο κορεσμό
• μικρότερη ποσότητα φαγητού στα επόμενα γεύματα
• καλύτερο έλεγχο της μεταγευματικής γλυκόζης

Οι αγωνιστές GLP‑1:

• ενισχύουν την έκκριση ινσουλίνης όταν αυξάνεται η γλυκόζη
• μειώνουν την έκκριση γλυκαγόνης
• σταθεροποιούν τα επίπεδα σακχάρου

Αυτό μειώνει τις απότομες πείνες και υποστηρίζει τη μεταβολική ισορροπία.

Με τη βελτίωση της μεταβολικής λειτουργίας και τη μείωση της πρόσληψης τροφής:

• αυξάνεται η καύση λίπους
• μειώνεται η αποθήκευση λίπους στο ήπαρ και στους ιστούς
• βελτιώνονται δείκτες λιπιδίων και φλεγμονής

Η θεραπεία έχει αποδειχθεί ότι:

• μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο
• βελτιώνει την αρτηριακή πίεση
• μειώνει τη φλεγμονή που σχετίζεται με την παχυσαρκία

Your content goes here. Edit or remove this text inline or in the module Content settings. You can also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

Η παχυσαρκία είναι μια πολυπαραγοντική νόσος. Έχοντας ένας άνθρωπος την νόσο της παχυσαρκίας έχουμε δύο σημαντικούς άξονες να ρυθμίσουμε.

1) Ο πρώτος άξονας είναι να μειώσουμε την παραγωγή λίπους από σήμερα και πέρα. Ο άνθρωπος καθημερινά παράγει λίπος αφού η ορμόνη που ελέγχει την λιπογένεση είναι η ινσουλίνη. Οι ενέσιμη θεραπεία μέσω των αγωνιστών GLP/GLP-1 βοηθά σε αυτό το κομμάτι της αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Δηλαδή βοηθά στο να ομαλοποιηθεί η καμπύλη της ινσουλίνης και να μειωθεί η λιπογένεση από σήμερα που κάνουμε τις ενέσεις και μετά.

2) Ο δεύτερος άξονας είναι πως θα μειώσουμε το λιπώδη ιστό που έχουμε φτιάξει αφού βρισκόμαστε ήδη στο στάδιο της παχυσαρκίας. Σε αυτό το κομμάτι της θεραπείας της παχυσαρκίας δεν φαίνεται να απαντά ευθέως και ικανοποιητικά ως αυτούσια θεραπεία. Δηλαδή δεν προκαλεί καμιά μείωση ευθέως στον ήδη υπάρχον λιπώδη ιστό

Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει υποχρεωτικά αν θέλουμε να έχουμε αποτέλεσμα να συνοδεύεται από δίαιτα.

Άρα ο παρονομαστής δίαιτα πάντα υπάρχει γιατί είναι ο μόνος δρόμος για πραγματική μεταβολική ρύθμιση της παχυσαρκίας.

Εδώ χρειάζεται ο Ιατρός Διαιτολόγος ώστε η επιλογή της δίαιτας είναι η κατάλληλη και όχι μια δίαιτα χωρίς να βοηθά την ενέσιμη θεραπεία.

Στον δεύτερο άξονα βοηθά έμμεσα με την μείωση των βουλιμικών επεισοδίων, μείωση της όρεξης και το ελαφρύ ως μέτριο θερμιδικό έλλειμμα που τελικά προκαλείται.

Η βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η ενέσιμη θεραπεία της παχυσαρκίας είναι μέρος της συνολικής αντιμετώπισης όταν οργανώνεται μαζί με ειδική διατροφή μείωσης λίπους.

Να θυμηθούμε ιστορικά ότι το θερμιδικό έλλειμμα που εφαρμόστηκε από δίαιτες όπως η μεσογειακή διατροφή δεν είχε κανένα αποτέλεσμα στην παχυσαρκία, αν δεν εφαρμοζόταν με υιοθέτηση άλλου τρόπου ζωής για πάντα και όχι για ένα διάστημα ορισμένων μηνών

Ένα άλλο παράδειγμα είναι τα χειρουργεία της παχυσαρκίας που και αυτά προκαλούν θερμιδικό έλλειμμα. Ο ασθενής χάνει βάρος, μειώνει παράγοντες κινδύνου αλλά αν δεν βοηθηθεί επικουρικά από ενδυνάμωση μυών με γυμναστική και δίαιτα για μεταβολική ισορροπία, το αποτέλεσμα είναι ένας παχύσαρκος με λιγότερο βάρος.

Πάντα θα πρέπει να έχουμε στον σχεδιασμό μας ότι η παχυσαρκία είναι πολυπαραγοντική νόσος και χρειάζεται πολλαπλή αντιμετώπιση.

Ο κύριος άξονας μεταβολικής ρύθμισης για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι η δίαιτα και διατροφή του ανθρώπου. Υπάρχουν εξειδικευμένες δίαιτες όπως η ΚΕΤΟΓΟΝΙΚΗ ΝΗΣΤΕΙΑΚΗ, η ΠΟΣΙΜΗ ΚΕΤΟ-ΝΗΣΤΕΙΑΚΗ δίαιτα που κάνει αυτό που κάνει η ενέσιμη θεραπεία αλλά ταυτόχρονα είναι και η επιτομή της λιπόλυσης.

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας θέλει εξειδικευμένη Ιατρική ομάδα, αλλά πάνω από όλα θέλει να έχουμε πάρει την απόφαση να κάνουμε αυτό που πρέπει και όχι τον εύκολο και ημιτελή δρόμο που δεν θα φέρει ποτέ αποτέλεσμα.

Η παχυσαρκία δεν λύνεται οριστικά αν το ποσοστό λίπους δεν κατέβει στα φυσιολογικά επίπεδα. Οτιδήποτε παραπάνω είναι έκτοπος λιπώδης ιστός και οποιαδήποτε προσπάθεια αν διακοπεί εκτός φυσιολογικών ορίων λίπους έχει μεγάλες πιθανότητες να αποτύχει.

Dr. Iakovos Theodosiou MD. ND